شارب
(رِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) نوشنده.
۲- (اِ.) سبیل، سبلت.
اسم
شارسان
(رْ) (اِ.) = شارستان:
۱- قسمت اصلی شهر که دیوار گرداگرد آن است و ارگ درون آن واقع است.
۲- شهرستان.
شاخ شانه
(خْ نِ) (اِمر.) قسمی از گدایان که شاخ گوسفندی در یک دست و شانه‌ای در یک دست دیگر می‌گرفتند و آن شانه را بر شاخ می‌کشیدند تا صدای ناهنجاری برآید و مردم از آن صدا به ستوه آمده چیزی به آن‌ها بدهند.
شاخسار
(اِمر.)
۱- قسمت بالای درخت که پُر شاخه باشد.
۲- جای انبوهی از درختان بسیار شاخ.
۳- شاخه درخت.
