اسم

(سَ یِّ ئَ) [ ع. سیئه ] (اِ.) مؤنث سی ء.
۱- کار بد، ناپسند.
۲- خطا، گناه. ج. سیئات.

۱ – (شب جم.) از ادات تحسین، مخفف شادباش. آفرین، خوش باش.
۲- (اِ.)پولی که در عروسی به رقاص و مطرب می‌دهند یا بر سر عروس و داماد می‌ریزند.

(بَ) (اِ.) شماره استاندارد بین المللی کتاب (اختصار).

[ فر. ] (اِ.) ورم و التهاب حفره‌های استخوان‌های پیشانی و فک اعلی.

[ فر. ] (اِ.)
۱- به طور کلی در هر مثلث قائم الزاویه نسبت ضلع روبروی زاویه را به وتر مثلث سینوس گویند.
۲- حفره استخوان‌های پیشانی و فک اعلی.

(اِ.) ظرف مسطح و دوره دار که از فلز یا مواد دیگر ساخته می‌شود.

(یُ) [ فر. ] (اِ.) از لقب‌ها و عنوان‌های اشرافی اروپایی، ارباب، آقا.

(وْ) (اِ.) سیب.

(اِ.) از آهنگ‌های موسیقی قدیمی.