سیج
(سَ یا س) (اِ.) مویز، انگور خشک شده.
[ تر. ] (اِمر.) سال موش، نخستین سال از دور دوازده ساله ترکان و قبچاقیان و اویغوران. پس از استیلای مغول دوره دوازده ساله ترکان در ایران رواج یافت. این ترتیب در میان ترکان آسیای مرکزی از قدیم معمول بوده و سال مذکور از این قرار است:
۱- سیچقان ئیل (سال موش).
۲- اورئیل (سال گاو).
۳- بارس ئیل (سال پلنگ).
۴- توشقان ئیل (سال خرگوش).
۵- لوی ئیل (سال نهنگ).
۶- ئیلان ئیل (سال مار).
۷- یونت ئیل (سال اسب).
۸- قوی ئیل (سال گوسفند).
۹- پیچی ئیل (سال گوسفند).
۱۰ – تخاقوی ئیل (سال مرغ).
۱۱ – ایت ئیل (سال سگ).
۱۲ – تنگوزئیل (سال خوک).
[ په. ] (اِ.) گیاهی است از تیره سوسنیها، علفی و پیازدار که شامل برگهای باریک دراز است. قسمت مورد استفاده آن همان قسمت غدههای زیرزمینی وی است. برای سیر در تداوی اثر ضدعفونی کننده و اشتهاآور و ضد کرم و کم کننده فشار خون ذکر شدهاست. به علت وجود ماده گوگرددار در اسانس سیر بوی بدی از آن استشمام میشود. ؛ ~در لوزینه نهادن کنایه از: فریب دادن. ؛ از ~تا پیاز کنایه از: همه چیز، تمام یک مطلب با جزییات آن.
(تُ) [ انگ. ] (اِ.) سازمان پیمان آسیای جنوب غربی یا پیمان مانیل. این پیمان در سال ۱۹۵۴ بین دولتهای امریکا، استرالیا، بریتانیا، پاکستان، تایلند، فرانسه، فیلیپین و نیوزلند در مانیل پایتخت فیلیپین بسته شد. هدف این پیمان همکاری اقتصادی و نظامی بودهاست.
(زَ) (اِمر.) مرضی است عفونی که در انسان معمولاً زخمی موضعی و بدخیم تولید میکند و به ندرت اعضای داخلی روده و ریه را میگیرد. و معمولاً از گوسفندان به انسان سرایت میکند.