اسم

[ تر. ] (اِمر.) سال موش، نخستین سال از دور دوازده ساله ترکان و قبچاقیان و اویغوران. پس از استیلای مغول دوره دوازده ساله ترکان در ایران رواج یافت. این ترتیب در میان ترکان آسیای مرکزی از قدیم معمول بوده و سال مذکور از این قرار است:
۱- سیچقان ئیل (سال موش).
۲- اورئیل (سال گاو).
۳- بارس ئیل (سال پلنگ).
۴- توشقان ئیل (سال خرگوش).
۵- لوی ئیل (سال نهنگ).
۶- ئیلان ئیل (سال مار).
۷- یونت ئیل (سال اسب).
۸- قوی ئیل (سال گوسفند).
۹- پیچی ئیل (سال گوسفند).
۱۰ – تخاقوی ئیل (سال مرغ).
۱۱ – ایت ئیل (سال سگ).
۱۲ – تنگوزئیل (سال خوک).

(مَ) [ فا – ع. ] (اِمر.)
۱- تمرین خوشنویسی که در آن کلمات یا حروف به صورت تکراری و انبوه کنار یکدیگر نوشته شده باشند.
۲- کنایه از تمرین زیاد در یک حرفه یا هنر.