سیاط
[ ع. ] (اِ.) جِ سوطه ؛ شلاقها.
[ ع. ] (اِ.)
۱- اسلوب، روش.
۲- فن تحریری محاسبات به روش قدیم و آن شامل علایمی اختصاری بود مأخوذ از اعداد عربی. ؛ ~ کلام (سخن) اسلوب سخن، طرز جمله بندی.
(سُ نُ گِ) [ فر. ] (اِ.) تهیه تصویر از ساختارهای درونی بدن با استفاده از امواج فراصوتی، صوت نگاری. (فره).