سیاط
[ ع. ] (اِ.) جِ سوطه ؛ شلاقها.
[ ع. ] (اِ.)
۱- اسلوب، روش.
۲- فن تحریری محاسبات به روش قدیم و آن شامل علایمی اختصاری بود مأخوذ از اعداد عربی. ؛ ~ کلام (سخن) اسلوب سخن، طرز جمله بندی.
(سُ نُ گِ) [ فر. ] (اِ.) تهیه تصویر از ساختارهای درونی بدن با استفاده از امواج فراصوتی، صوت نگاری. (فره).
(سُ) [ انگ / فر. ] (اِ.) گیاهی علفی و یکساله از تیره پروانه واران با ساقههای پوشیده از تارهای سفید، برگهای متناوب و مرکب از سه برگچه، گلهای سفید مایل به بنفش، میوه دارای نیامهای دراز محتوی دو تا پنج دانه به بزرگی نخود که از برخی گونههای آن روغن میگیرند. این گیاه مصرف غذایی بسیار بالایی دارد.