اسم

(سَ وا) [ ع. ] (اِ.)
۱- مایه تسلی.
۲- عسل.
۳- بلدرچین.

(س) (اِ.) سلاح.

(سَ قِ) [ ع. سلیقه ] (اِ.)
۱- طبع، سرشت.
۲- ذوق.

(~.) [ ع. ] (اِ.)
۱- بچه، فرزند (آدمی و جانوران).
۲- شراب خالص.
۳- کوهان شتر.
۴- محل روان شدن آب در وادی.
۵- درخت تاک.
۶- مغز حرام، نخاع.

(سَ لَ یا لِ) [ ع. سلیله ] (اِ.) دختر.

(سَ مّ) [ ع. ] (اِ.) زهر، ماده کشنده. ج. سموم.

(سُ مّ) [ په. ]
۱- (ص فا.) سُنب ؛ در ترکیب با واژه‌های دیگر معنای «سوراخ – کننده» می‌دهد. مانند آهن سم.
۲- (اِ.) قسمت انتهایی دست یا پای چهارپایان.

(~.) (اِ.) خانه‌ای زیر زمین که در بیابان‌ها برای مسافران می‌ساختند.

(~.) [ معر. ] (اِ.) گیاهی است علفی از تیره صلیبیان که چهار گونه از آن تاکنون شناخته شده و در نواحی جنوبی اروپا و شمال آفریقا و جنوب غربی آسیا پراکنده اند؛ زله.

(سَ لَّ یا لُِ) [ ع. سله ] (اِ.) سبد، زنبیل.