اسم

سلیل

(~.) [ ع. ] (اِ.)
۱- بچه، فرزند (آدمی و جانوران).
۲- شراب خالص.
۳- کوهان شتر.
۴- محل روان شدن آب در وادی.
۵- درخت تاک.
۶- مغز حرام، نخاع.

    سم

    (سَ مّ) [ ع. ] (اِ.) زهر، ماده کشنده. ج. سموم.

      سم

      (سُ مّ) [ په. ]
      ۱- (ص فا.) سُنب ؛ در ترکیب با واژه‌های دیگر معنای «سوراخ – کننده» می‌دهد. مانند آهن سم.
      ۲- (اِ.) قسمت انتهایی دست یا پای چهارپایان.

        سم

        (~.) (اِ.) خانه‌ای زیر زمین که در بیابان‌ها برای مسافران می‌ساختند.

          سلول

          (س لُ) [ فر. ] (اِ.)
          ۱- یاخته، عنصر اصلی بدن در موجودات زنده.
          ۲- حجره ؛ اتاق کوچکی که زندانی در آن نگهداری می‌شود.

            سلولز

            (س لُ لُ) [ فر. ] (اِ.) جسمی است جامد، بی بو، بی طعم و سفید رنگ، در آب و الکل حل نمی‌شود، به طور طبیعی در سلول -‌های گیاهان وجود دارد که مهم ترین عنصر ساختمانِ آن هاست.

              سلف

              (سَ لْ) (اِ.) باجناق، دو مرد که با دو خواهر ازدواج کرده باشند.

                سلک

                (س) [ ع. ] (اِ.)
                ۱- نخ، رشته‌ای که چیزی را بدان بکشند.
                ۲- صف، رده.

                  پیمایش به بالا