اسم

(سُ) [ ع. ] (اِ.) سرفه.

(سَ) [ معر. ] (اِ.) عیدی که مسیحیان در روز یکشنبه قبل از عید فصح برگزار می‌کنند.

(سَ تَ) [ ع. ] (اِ.) مَرزِه، گیاهیست بیابانی خوشبو با برگ‌های ریز و گل‌های کبود که طعم تندی دارد، خوردنی ست در طب هم بکار می‌رود.

(س شُ) [ فر. ] (اِ.) دستگاهی برای خشک کردن موی سر.

(س رِ) (اِ.) ریشه گیاهیست که آن را آرد می‌کنند و از خمیر آن ماده‌ای چسبناک به دست می‌آورند.

(س شُ) (اِ.) نک سریش.

(سَ) [ ع. ]
۱- (ص.) تند رونده، شتابنده.
۲- چست و چالاک.
۳- (اِ.) ی کی از بحرهای عروضی بر وزن «مفتعلن مفتعلن فاعلان».