اسم

سبد

(سَ بَ) (اِ.) ظرفی که از الیاف گیاهی یا شاخه‌های نازک درست کنند.

    سبزخط

    (~. خَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) موهایی که تازه بر روی و پشت لب نوجوانان پدید آید.

      سبزقبا

      (~. قَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) پرنده ایست حلال گوشت، کوچک تر از کلاغ با پرهای سبز و سرخ، کلاغ سبز هم گویند.

        سبزک

        (سَ زَ) (اِ.)
        ۱- سبزه.
        ۲- صراحی که از شیشه سبز ساخته باشند.
        ۳- بنگ، حشیش. سبزه (سَ زَ یا زِ) (اِمر.)
        ۱- چمن.
        ۲- نوعی کشمش سبز.
        ۳- گندم گون، کسی که رنگ پوستش اندکی تیره باشد.
        ۴- گندم یا عدس که ایرانیان جهت پیشواز عید نوروز آن را رویانده و سبز می‌کنند، سبزه عید.

          سبزه گلخن

          (~. گُ خَ) (اِمر.)
          ۱- گیاهی که بر روی سرگین روید که آن را برای گرم کردن حمام جمع می‌کردند.
          ۲- مجازاً زن زیبا از خاندان پست.
          ۳- مال دنیا.

            سبزی

            (سَ)
            ۱- (حامص.) سبز بودن.
            ۲- طراوات، شادابی.
            ۳- (اِ.) گیاهی که خام یا پخته آن را می‌خورند. مانند: نعناع، ترخون، ریحان و جزو آن‌ها. ؛ ~خوردن هر یک از سبزی‌هایی که به صورت خام خورده می‌شود. ؛ ~ پاک کن ~کنایه از: متملق، چاپلوس.

              پیمایش به بالا