اسم

(سَ بّ) [ ع. ]
۱- (مص م.) دشنام دادن.
۲- (اِ.) دشنام، لعن و نفرین.

(سَ بّ بِ) [ ع. سبابه ] (اِ.) دومین انگشت، انگشت اشاره.

(سُ) [ ع. ] (اِ.) خواب، خواب سبک.

(سَ) (اِ.) کبوتر.

(س) [ ع. ] (اِ.) جِ سبع ؛ درندگان.

(س) [ ع. ] (اِ.) ج. سبلت ؛ موی پشت لب مرد.

(سَ بَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- علت.
۲- نسبتِ خویشاوندی.
۳- وسیله.
۴- طریق.
۵- در عروض نوعی هجای بلند یا دو هجای کوتاه پیاپی.
۶- طناب، ریسمان.

(سَ) [ ع. ] (اِ.) شنبه، نخستین روز هفته.

(یَیا یِ) [ په. ] (اِ.)
۱- محیط تاریکی که در اثر قرار گرفتن جسم تیره در برابر نور ایجاد می‌شود.
۲- پناه، حمایت.
۳- شبح. ؛~ کسی را با تیر زدن کنایه از: سخت با او دشمن بودن. ؛زیر ~ کسی بودن مورد حمایت و توجه او بودن.