(سَ زَ) (اِ.)
۱- سبزه.
۲- صراحی که از شیشه سبز ساخته باشند.
۳- بنگ، حشیش. سبزه (سَ زَ یا زِ) (اِمر.)
۱- چمن.
۲- نوعی کشمش سبز.
۳- گندم گون، کسی که رنگ پوستش اندکی تیره باشد.
۴- گندم یا عدس که ایرانیان جهت پیشواز عید نوروز آن را رویانده و سبز میکنند، سبزه عید.
(~. گُ خَ) (اِمر.)
۱- گیاهی که بر روی سرگین روید که آن را برای گرم کردن حمام جمع میکردند.
۲- مجازاً زن زیبا از خاندان پست.
۳- مال دنیا.
(سَ)
۱- (حامص.) سبز بودن.
۲- طراوات، شادابی.
۳- (اِ.) گیاهی که خام یا پخته آن را میخورند. مانند: نعناع، ترخون، ریحان و جزو آنها. ؛ ~خوردن هر یک از سبزیهایی که به صورت خام خورده میشود. ؛ ~ پاک کن ~کنایه از: متملق، چاپلوس.
(سَ نِ)۱ – (ص نسب.)منسوب به سبز، سبزرن گ، سبزگون.
۲- (اِمر.) ماده سبزرنگی که در حفرههای گیاهان موجود است و موجب سبزی اندامهای گیاهان میشود، کلرفیل، خضره الورق.
