ساقی نامه
(مِ) [ ع – فا. ] (اِ مر.) نوعی مثنوی در بحر متقارب که در آن شاعر ساقی را مخاطب قرار می‌دهد و به بی ثباتی و ناپایداری این جهان اشاره می‌کند.
اسم
ساعت
(عَ) [ ع. ساعه ] (اِ.)
۱- واحدی برای زمان برابر با یک بیست و چهارم شبانه روز.
۲- هنگام، زمان.
۳- زمان اندک.
۴- رستاخیز، روز قیامت.
ساعده
(عِ دَ یا دِ) [ ع. ساعده ] (اِ.)
۱- شیر بیشه.
۲- بازوی چرخ چاه.
۳- مجرای آب به سوی نهر یا دریا؛ سواعد.
ساغری
(~.) [ تر. ] (اِ.)
۱- پوست دباغی شده اسب یا خر.
۲- پوست کفل اسب یا خر.
۳- نوعی کفش که طُلاُب پوشند.
سافر
(فِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- سفرکننده. ج. سفره، سفار.
۲- رسول، سفیر.
۳- کاتب. ج. سفره.
۴- زن گشاده روی. ج. سوافر.
۵- اسب کم گوشت.
۶- فرشته‌ای که اعمال بندگان را نگاه می‌دارد.
ساس
(اِ.) حشره‌ای از راسته نیم بالان، بزرگتر از کک که لای درز تشک و متکا و شکاف اشیاء چوبی مخفی می‌شود و شب خارج شده و به انسان نیش می‌زند.
