اسم

(حَ) [ ع. ساحه ] (اِ.)
۱- فضای خانه، حیاط.
۲- زمینی که سقف نداشته باشد.
۳- درگاه، آستانه.

(بُ) [ فر ] (اِ.) خرابکاری عمده در کارخانه، معادن، قطار آهن و غیره ؛ تخریب پل‌ها، جاده‌ها و غیره.

(تَ) (اِ.) زن پیر.

(اِ.) نوعی پارچه لطیف گرانبها.

(اِ.) نک ساو.

[ ع. ] (اِ.) سایبان، دالان سر پوشیده.