اسم

نوا

(نَ) [ په. ] (اِ.)
۱- نغمه، سرود.
۲- مال، دارایی.
۳- نام مقامی از دوازده مقام موسیقی.
۴- گرو، گروگان.
۵- رونق.

    نواب

    (نَ وّ) [ ع. ]
    ۱- (ص.) بسیار نیابت کننده.
    ۲- (اِ.) عنوانی که در زمان صفویه و قاجار به شاهزادگان اطلاق می‌شد.

      نواب

      (نُ وّ) [ ع. ] (اِ.) ج. نائب ؛ وکیل‌ها، گماشتگان.

        نواجد

        (نَ جِ) [ ع. ] (اِ.) دندان‌های پس از دندان نیش.

          نواحی

          (نَ) [ ع. ] (اِ.) جِ ناحیه.
          ۱- کناره‌ها، کرانه‌ها.
          ۲- اطراف شهر و ده.
          ۳- حدود یک خط، حوزه.

            نهنبان

            (نَ یا نُ هُ) (اِ.) سرپوش که روی دیگ، کوزه و مانند آن بگذارند.

              نهنج

              (نِ هَ) (اِ.) جوال، جوالی که از مو یا پشم بافته شده باشد.

                نهنگ

                (نَ یا نِ هَ) (اِ.) بالن، نوعی ماهی بسیار بزرگ دریایی.

                  Scroll to Top