اسم

(زَ فَ) [ ع. ] (اِ.) جِ زَفرَه ؛ آه‌های بلند و آتشین.

(زُ فْ) (اِ.) حلقه‌ای که بر چهارچوب در نصب کنند؛ زلفین.

(~.) (اِ.)
۱- ارزن.
۲- نانی که از ارزن پزند.

(زَ) (اِ.) شاخه درخت انگور.

(زُ) (اِ.) چوب سوخته که پیش از خاکستر شدن آن را خاموش کنند.

(زَ) (اِ.) خرده ریزهای پوست که پوستین دوزان به دور اندازند.

(زَ غَ) (اِ.) پرنده‌ای است گوشتخوار از دسته بازها اما کوچک تر از باز.

(زَ غَ) (اِ.) آواز بلند.