اسم

(زَ غَ) (اِ.) آواز بلند.

(زَ غَ) (اِ.) یک چشم به هم زدن.

(زَ تِ) (اِ.) نخ یا ریسمان که دور دوک پیچیده باشند.

(زَ فَ) [ ع. ] (اِ.) گیاهی است پایا از تیره زنبقی‌ها با برگ‌های دراز و سبز و گل‌های زرد یا سرخ خوش بو که تارهای نازک زرد رنگ در میان آن قرار دارد.

(زَ یا زِ یا زُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) گمان بردن.
۲- (اِ.) گمان.

(~.) (اِ.) سختی و محنت.

(~.) (اِ.) فریاد و فغان.

(زَ رَ) (اِ.)
۱- درختی است کوهی، بسیار محکم و از آن تیر و نیزه و گوی چوگان و جناغ زین سازند؛ درخت گز.
۲- زردچوبه.

(~.) (اِ.) گله اسب.