اسم

(اِ.)
۱- شکاف، رخنه.
۲- دره کوه.

(~.) (اِ.) زهره، ناهید.

(~.) (اِ.) حیوان سواری و بارکش، راحله.

(~.) (اِ.) علتی است که آن را آب سیاه گویند.

(ز وú نَ) (اِ.) بندی آهنی که با آن دست و پای گناهکاران یا چهارپایان را می‌بستند.

(اِ.) سیاره مشتری، پنجمین سیاره منظومه شمسی.

[ معر. ] (اِ.) جیوه.

(یِ) [ ع. زاویه ]
۱- (اِ.) کنج، گوشه.
۲- کرانه.
۳- خانه.
۴- خلوتخانه‌ای در خانقاه مخصوص عبادتِ زاهدان.
۵- در ریاضی شکلی که از تقاطع دو خط یا دو سطح پدید آید، گوشه باز (فره).
۶- گونیا.
۷- جامه و پلاس و باروبنه درویشان.