زاولانه
(ز وú نَ) (اِ.) بندی آهنی که با آن دست و پای گناهکاران یا چهارپایان را می‌بستند.
اسم
زاویه
(یِ) [ ع. زاویه ]
۱- (اِ.) کنج، گوشه.
۲- کرانه.
۳- خانه.
۴- خلوتخانه‌ای در خانقاه مخصوص عبادتِ زاهدان.
۵- در ریاضی شکلی که از تقاطع دو خط یا دو سطح پدید آید، گوشه باز (فره).
۶- گونیا.
۷- جامه و پلاس و باروبنه درویشان.
زایجه
(یِ جِ) (اِ.)
۱- لوحه‌ای مربع یا گِرد که جای سیارات و بروج دوازده گانه روی آن نقش شده و از آن برای احکام نجومی یا بدست آوردن حکم طالع استفاده می‌کردند.
۲- شکلی است دارای ۱۲۳ خانه که از آن حالت ماه و سال و مولود استخراج می‌شود.
