اسم

(زَ) [ ع. ] (اِ.) ماده معطری که از حیوانی به همین نام گرفته می‌شود.

(زِ یا زُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- آن چه که مورچه به دهان بردارد.
۲- هر چیز اندک.

(زُ لِ) [ ع. زباله ] (اِ.)
۱- آب کم.
۲- چیز اندک.
۳- در فارسی آشغال، خاکروبه.

(~.) [ ع – فا. ] (اِ.)
۱- مزبله، جای انداختن زباله.
۲- جای بسیار کثیف.

(زَ) [ په. ] (اِ.) = زفان. زوان:
۱- عضوی عضلانی ماهیچه‌ای و متحرک در دهان که از آن برای چشیدن مزه‌ها، بلع غذا و حرف زدن استفاده می‌شود.
۲- مجموعه نشانه‌های آوایی و خطی که برای بیان اندیشه و برقراری ارتباط به کار می‌رود.
۳- مجموعه رمزها و نشانه‌هایی که برای یک معنی خاص به کار می‌رود.
۴- نوعی شیرینی که شبیه به زبان است. ؛ ~ کسی مو در آوردن کنایه از: از شدت تکرار کردن یا بسیار گفتن، به جان آمدن. ؛ ~ را گاز گرفتن پس گرفتن سخن. ؛ ~ زرگری زبانی غیرمعمول و تصنعی.