اسم

[ ع. ] (اِفا.) زناکار. ج. زناه.

(یِ) [ ع. زانیه ] (اِفا.) مؤنث زانی. زنی که به طریق حرام با مردی آمیزش کند.

(هِ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) (اِمر.)
۱- گیاه خوشبو.
۲- بوی خوش.

(اِمر.) بچه دان، زهدان.

(چِ) (اِمصغ.) پرنده‌ای است از راسته کلاغ‌ها، کمی کوچک تر از کلاغ با پاهایی داراز و قوی.