اسم

(غَ) (اِ.) چینه دان، ژاغر و جاغر هم گویند.

(غِ) (اِ.)
۱- سوراخی که در کوه، تپه یا بیابان برای استراحت چهارپایان آماده کنند.
۲- کنایه از: چهاردیواری محقر و تنگ جهت زندگی فقرا.

(وَ) (اِ.) لک لک.

(اِ.) گریه با سوز و گداز.

(غَ) (اِ.) زمین سخت.

(رِ) (اِ.) زرشک.

(رِ) (اِ.) زاری، ناله.