اسم

(رُ) [ ع. رُؤس ] (اِ.) جِ رأس.
۱- سرها.
۲- اصول.

(رَ جُ) (اِ.) شخصی که از سوی انتخاب کنندگان مسئولیت اجرایی کشور را بر عهده دارد.

(غ) (اِ.) آن باشد که کسی دهان خود پر باد کند و دیگری چنان دستی بر آن زند که باد از دهان وی با صدا بجهد. زابگیر و زبغر و زبگر نیز گویند.

(بُ) (اِ.)
۱- گوشه‌ای است از موسیقی (در سه گاه، چهارگاه).
۲- نام شهری در استان سیستان و بلوچستان.

[ فر. ] (اِ.)
۱- میدان مسابقه مشت زنی که گرداگرد آن را طناب کشیده‌اند.
۲- حلقه چدنی که پیستون را روی سیلندر نگه می‌دارد و از ورود گاز به داخل کارتل یا روغن به داخل محفظه سیلندر جلوگیری می‌کند.
۳- حلقه فلزی چرخ خودرو که تایر روی آن نصب می‌شود.