اسم

رکوه

(رَ وِ) [ ع. رکوه ] (اِ.) کوزه آبخوری.

    رکیه

    (رَ یِّ یا یَ) [ ع. رکیه ] (اِ.) چاه، بئر؛ ج. رکایا، رکی.

      رگ

      (رَ) (اِ.)
      ۱- مجرای خون در بدن.
      ۲- نژاد، اصل.
      ۳- غیرت. ؛ ~ خواب نقطه ضعف. ؛~ خواب کسی را به دست آوردن کنایه از: نقطه ضعف کسی را شناختن و از آن استفاده کردن.

        رقیم

        (رَ) [ ع. ] (اِ.)
        ۱- نوشته شده، نوشته.
        ۲- نامه.
        ۳- دوات.

          رقیمه

          (رَ مِ) [ ازع. ] (اِ.)
          ۱- نوشته.
          ۲- مراسله.

            رقیه

            (رُ یِ) [ ع. رقیه ] (اِ.)
            ۱- دعا، تعویذ.
            ۲- افسون.

              رکاب

              (رِ) [ ع. ] (اِ.)
              ۱- حلقه‌ای فلزی در دو طرف زین که سوار هنگام سوار شدن پا را در آن قرار می‌دهد. ج. رُکَب.
              ۲- پله مانندی از فلز در بخش ورودی و خروجی اتوبوس. ؛پا در ~ بودن حاضر بودن، آماده بودن. ؛ ~گران کردن تند راندن.

                رقود

                (رُ) [ ع. ] (اِ.) جِ راقد؛ خوابیدگان.

                  پیمایش به بالا