اسم

(رُ) [ ع. ] (اِ.) جِ رقم.

(رَ ص) [ ع. رقاصه ] (اِ.) مؤنث رقاص. زنی که کارش رقصیدن باشد.

(رِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جِ رقعه ؛ نامه‌ها، نوشته‌ها.
۲- پینه‌هایی که بر جامه زنند.
۳- نام نوعی خط که ابن مقله اختراع کرد.

(رُ) [ ع. ]
۱- (ص.) نازک.
۲- (اِ.) نان لواش.

(رَ یَ) [ ع. رقائم ] (اِ.) جِ رقیمه ؛ نامه‌ها.

(رُ قَ) [ ع. رقباء ] (اِ.) جِ رقیب.

(رَ قَ) [ ع. ] (اِ.) جِ رقبه.

(رَ قَ بِ) [ ع. رقبه ] (اِ.)
۱- گردن.
۲- بنده، غلام.
۳- مِلکی که به کسی سپرده می‌شودکه تا پایان عمر از آن بهره ببرد.

(رُ با) [ ع. ] (اِ.) حق انتفاعی که به موجب عقدی از جانب مالک برای مدتی معین به شخصی داده شود.