اسم

رکاب

(رِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- حلقه‌ای فلزی در دو طرف زین که سوار هنگام سوار شدن پا را در آن قرار می‌دهد. ج. رُکَب.
۲- پله مانندی از فلز در بخش ورودی و خروجی اتوبوس. ؛پا در ~ بودن حاضر بودن، آماده بودن. ؛ ~گران کردن تند راندن.

    رقبه

    (رَ قَ بِ) [ ع. رقبه ] (اِ.)
    ۱- گردن.
    ۲- بنده، غلام.
    ۳- مِلکی که به کسی سپرده می‌شودکه تا پایان عمر از آن بهره ببرد.

      رقبی

      (رُ با) [ ع. ] (اِ.) حق انتفاعی که به موجب عقدی از جانب مالک برای مدتی معین به شخصی داده شود.

        رقت

        (رِ قَّ) [ ع. رقه ] (اِمص.)
        ۱- نازکی.
        ۲- نرمی و لطافت.
        ۳- مهربانی.
        ۴- آبکی بودن.

          رقص

          (رَ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.)جنبیدن.
          ۲- حرکاتی موزون همراه آهنگ موسیقی اجرا کردن ؛ پای کوفتن.
          ۳- (اِمص.) پایکوبی. ؛ خوش ~ی خوش خدمتی تا حد شتابزدگی چاپلوسانه.

            رقعه

            (رُ عِ یا عَ) [ ع. رقعه ] (اِ.)
            ۱- تکه، قطعه.
            ۲- پینه که به جامه دوزند، وصله.
            ۳- قطعه کاغذی که روی آن نویسند.
            ۴- نامه، مکتوب. ج. رقاع و رُقع.

              رقعی

              (رُ) (اِ.) قطع کتاب در اندازه ۱۴ * ۲۲ سانتی متر.

                رقم

                (رَ قَ) [ ع – فا. ] (اِ.)
                ۱- نشان، علامت.
                ۲- خط، نوشته.
                ۳- عدد، نشانه اعداد. ج. ارقام.

                  پیمایش به بالا