اسم

رش

(~.) [ ع. ]
۱- (مص ل.) چکیدن آب و خون و اشک.
۲- باران اندک و ریزه باریدن.
۳- (اِ.) باران ریزه، باران اندک ؛ ج. رشاس.

    رش

    (~.) (اِ.)
    ۱- بازو.
    ۲- واحد طول، از نوک انگشت میانه تا آرنج.

      رش

      (رَ) [ په. ] (اِخ.) نام روز هجدهم از هر ماه شمسی.

        رش

        (رُ) (اِ.) چشم غره، نگاه خشمگین.

          رشاء

          (رِ) [ ع. ] (اِ.) ریسمان. ج. ارشیه.

            رشاد

            (رَ) [ ع. ]
            ۱- (مص ل.) از گمراهی درآمدن، به راه راست رفتن.
            ۲- (اِمص.) راستی، رستگاری.

              رشاش

              (رَ) [ ع. ] (اِ.) آن چه از خون و اشک و آب و غیره بچکد.

                رشت

                (رَ شْ) (اِ.)
                ۱- آن چه که از جایی فرو می‌ریزد، آوار.
                ۲- خاکروبه، گرد و غبار.
                ۳- مرکز استان گیلان.

                  رسوخ

                  (رُ) [ ع. ]
                  ۱- (مص ل.) ثابت و استوار شدن.
                  ۲- (اِ.) نفوذ، رخنه.

                    پیمایش به بالا