رباع
(رُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- چهارگان، چهارچهار.
۲- چهارخال تاس در بازی نرد.
۳- هر چیز که مشتمل بر چهار قسمت باشد.
(رُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- چهارگان، چهارچهار.
۲- چهارخال تاس در بازی نرد.
۳- هر چیز که مشتمل بر چهار قسمت باشد.
(~.) [ ع. ] (اِ.) شعری دارای چهار مصراع که مصراعهای اول و دوم و چهارم هم قافیه و بر وزن «لاحول ولا قوه الابالله» باشند.
(تُ) [ فر. ] (اِ.) دستگاهی که در آن واکنش شیمیایی انجام شود، واکنشگاه. (فره). ؛ ~ هستهای دستگاه یا محیطی که در آن واکنش شکافت هستهای به صورت مهار شده انجام شود، رآکتور اتمی.
(رُ یّ) [ ع. ] (اِ.) جِ رباعیه (رباعی).
۱- اشعار چهار مصراعی.
۲- دندانهای اربعه انسان بین ثنایا و انیاب.
(رُ) [ ع. ] (اِ.) آب گوجه فرنگی، انار و غیره را گرفته میجوشانند و از آن ماده غلیظ و خوش رنگی به دست میآید که برای خوش رنگ و خوشمزه شدن انواع غذاها از آن استفاده میکنند.
(~. نُ) [ ع. ] (اِمر.)
۱- خدای نوع، خدای هر یک از انواع موجودات به عقیده برخی ملل باستانی، مانند خدای آب، آتش، زمین…
۲- فرشته موکل بر هر یک از انواع موجودات. نمونه روحانی و جاودانی موجودات در عالم معنا که محافظ نوع خود در جهان مادی میباشند.