اسم

راهوی

(هُ) (اِ.) یکی از آهنگ‌های موسیقی قدیم.

    راوچه

    (وْ چِ)(اِ.) نوعی انگور، انگور پیش رس.

      راویه

      (یَ یا یِ) [ ع. راویه ] (اِ.)
      ۱- مشک بزرگی که در آن آب را حمل و نقل کنند.
      ۲- چارپایی که مشک آب را بر آن بار کنند.

        راهب

        (هِ) [ ع. ] (اِ.) عابد مسیحی، پارسا و گوشه نشین. جِ رهبان، راهبین.

          راهداری

          ۱ – (حامص.) نگهبانی راه.
          ۲- دزدی، راهزنی.
          ۳- (اِمر.) اداره نگهبانی و محافظت راه.

            Scroll to Top