اسم

راهن

(هِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- گرو گذارنده.
۲- رهن گذارنده.
۳- ثابت، دایم.

    رانت

    [ فر. ] (اِ.) درآمدی که از فرصت‌ها و موقعیت‌های برتر به دست آمده باشد، ثروت حاصل از کار غیرتولیدی و بادآورده.

      راند

      [ فر. ] (اِ.) دور بازی، مرحله‌ای از یک مسابقه.

        رانکی

        (نَ) (اِ.) تسمه عقب پالان که بر ران چهارپا قرار گیرد، پاردم. ؛~ کسی بودن کنایه از: منحرف شدن از جاده عفاف یا دیانت.

          رانگا

          [ روس. ] (اِ.) = رامکا: سینی فلزی مستطیل که حروف چیده شده دستی را در آن گذارند.

            رانین

            (نَ یا نِ) (اِ.)
            ۱- شلوار.
            ۲- نوعی زره، که هنگام جنگ ران‌ها را با آن می‌پوشانیدند.

              راه

              (اِ.) = رای. راج. راجه: پادشاه هندوستان.

                Scroll to Top