اسم

(نَ یا نُ هَ) [ ع. نکهه ] (اِ.)
۱- بوی خوش.
۲- بوی دهان.

(نَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- انکار.
۲- نکیر و منکر، دو فرشته‌ای که پس از مرگ انسان درباره اعمالش از او پرسش می‌کنند.

(ن) [ فر. ] (اِ.) منفی، متضاد پوزیتیو.

(نِ) = نکاب. نکاف: (اِ.) دستکش پوستی که میرشکاران بر دست کنند تا بتوانند باز و شاهین و جز آن‌ها را در دست گیرند، بهله.

(نُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- آماس بناگوش.
۲- آماسی است در بن زنخ شتر.
۳- بیماری ای است در حلق شتر.

(نَ) [ ع. ] (اِ.)۱ – عقوبت، عذاب.
۲- اشتهار به فضیحت و رسوایی.

(نَ یَ) [ ع. نکایه ] (اِ.)جراحت، آزردگی.

(نَ) [ ع. ] (اِ.) باد نامساعد.

(نَ یا نِ بَ) [ ع. نکبه ] (اِ.) خواری، فلاکت، بدبختی.