اسم

راتق

(تِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- کسی که پارگی را درست کند.
۲- عالِم به انجام کار.

    راجز

    (جِ) [ ع. ] (اِفا.)
    ۱- آنکه شعری از بحر رجز بخواند.
    ۲- کسی که رجز خواند، ارجوزه خوان.

      راجه

      (جِ) (اِ.) عنوانی برای حاکم یا فرمانروا در هندوستان.

        راب

        (اِ.) جانور نرم تن از رده شکم پایان، شبیه حلزون.

          پیمایش به بالا