راب
(اِ.) جانور نرم تن از رده شکم پایان، شبیه حلزون.
(ذُ بِ یا بَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- پیشانی.
۲- محل روییدن موی بر پیشانی.
۳- شریف و اعلای هر چیز.
۴- ارجمندی.
[ ع. ] (اِ.) دارنده، خداوند، صاحب. در فارسی بیشتر ذی گفته میشود و درست است زیرا در فارسی عوامل رفع، نصب و جر نیست مانند:ذی حیات، ذیحق، ذیجاه.