اسم

(دَ) (اِمر.) عمامه، پارچه‌ای که به دور سر پیچند.

(دَ) (اِمر.)
۱- مزدی که پیش از کار کردن به مزدور دهند.
۲- شاگردانه.

(دَ. بَ) (اِمر.)
۱- آن که دستار بندد، معمم.
۲- عالم، دانشمند، فقیه.
۳- صاحب مسند.

(دَ چِ) (اِمصغ.) دستار یا عمامه کوچک.

(دَ. خا) (اِمر.)
۱- سفره، سفره بزرگ.
۲- دستمال سفره.

(دَ) (اِمر.) آسی که با نیروی دست می‌چرخد و کار می‌کند.

(~. خَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) نامه یا نوشته‌ای که کسی با دست خط نوشته باشد. دست نوشت نیز گویند.

(دَ خا) (اِمر.) سفره و دستار – خوان، پیش انداز، دستارخوان.

(~. یِ) (اِمر.) سرمایه.

(~. مُ) (اِمر.) مزدی که به کسی در مقابل کار وی دهند، حق الزحمه.