اسم

نفایس

(نَ یِ) [ ع. نفائس ] (اِ.) جِ نفیسه ؛ چیزهای گران بها و نفیس.

    نغل

    (نَ غَ) [ ع. ]
    ۱- (مص ل.) تباه گردیدن پوست در دباغت.
    ۲- تباه گردیدن زخم.
    ۳- بد شدن نیت.
    ۴- کینه ور گردیدن.
    ۵- تباهی انداختن میان مردم.
    ۶- سخن چینی کردن.
    ۷- (اِمص.) تباهی.
    ۸- سوء نیت.
    ۹- کینه وری.
    ۱۰ – سخن چینی.

      نغل

      (نَ غِ یا غُ) (اِ.) گودال، آغل گوسفند در کوه و صحرا.

        نغم

        (نَ غَ) [ ع. ] (اِ.) سخن آهسته.

          نغم

          (نَ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.) آهسته سراییدن.
          ۲- آهسته سخن گفتن.
          ۳- (اِمص.) آهسته – سرایی.
          ۴- آهسته گویی.
          ۵- (اِ.) سخن آهسته ؛ نغمه.

            نغمه

            (نَ مِ) [ ع. نغمه ] (اِ.) آواز خوش، سرود.

              نغن

              (نَ) (اِ.) سوراخ و دایره ناف.

                نغنغ

                (نَ نَ یا نُ نُ) (اِ.) پیمانه‌ای که غله بدان پیمایند؛ قفیز و آن معادل چهار خروار است.

                  پیمایش به بالا