اسم

(نَ غِ یا غُ) (اِ.) گودال، آغل گوسفند در کوه و صحرا.

(نَ غَ) [ ع. ] (اِ.) سخن آهسته.

(نَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) آهسته سراییدن.
۲- آهسته سخن گفتن.
۳- (اِمص.) آهسته – سرایی.
۴- آهسته گویی.
۵- (اِ.) سخن آهسته ؛ نغمه.

(نِ عَ) [ ع. ] (اِ.) جِ نعمت ؛ نعمت‌ها.

(نَ عَ) [ ع. ] (اِ.) چهارپا، مانند شتر و گوسفند. ج. انعام.

(نُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- نازکی، نرمی.
۲- نیکویی، خوبی ؛ مق. بؤس. ؛ ~ و بؤس نیکویی و بدی.

(نَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- نعمت.
۲- شادمانی.

(نِ عَ) [ ع. ] (اِ.) جِ نعمت.

(نِ مَ) [ ع. نعمه ] (اِ.)
۱- احسان، نیکی.
۲- مال، روزی. ج. نعم. نعمات.

(نَ) [ ع. ] (اِ.)گیاهی است از تیره دو لپه‌ای‌های پیوسته گلبرگ که سردسته تیره نعناعیان می‌باشد و جز سبزی‌های خوراکی است. این گیاه همه آثار نیرو دهنده و باد شکن و خلط آور را دارا است. ؛ ~ داغِ چیزی را زیاد کردن چیزی را زیاد بزرگ و مهم جلوه دادن.