اسم

دار

[ ع. ] (اِ.) جایی که در آن سکونت کنند، سرای، خانه.

    دار

    (اِ.)
    ۱- چوبی که مجرمانِ محکوم به مرگ را از آن حلق آویز می‌کنند.
    ۲- درختی که میوه نمی‌دهد.

      دارابی

      (اِ.) میوه‌ای از نوع مرکبات، کمی بزرگ تر از پرتقال، با طع م ی ترش و شیرین.

        دادسرا

        (سَ) (اِمر.) اداره‌ای در دادگستری که تحت نظر دادستان کار کند، اداره مدعی عمومی.

          دادگاه

          (اِمر.)
          ۱- محل دادرسی.
          ۲- اداره‌ای دادگستری که به دادخواست‌ها رسیدگی می‌شود، محکمه، عدالتخانه.

            Scroll to Top