اسم

خیل

(خِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- گروه اسبان.
۲- گروه سواران. ج. اخیال، خیول.

    خیانت

    (نَ) [ ع. خیانه ] (اِمص.)
    ۱- غدر، مکر.
    ۲- نقض عمد.
    ۳- نادرستی، دَغَلی.

      خیبت

      (خَ یا خِ بَ) [ ع. خیبه ] (اِمص.)
      ۱- ناامیدی.
      ۲- زیانکاری.

        خیره

        (~.) (اِ.) = خیرو. خیری: گل همیشه بهار.

          خیری

          (خِ) [ په. ] (اِ.)
          ۱- گل شب بو.
          ۲- گل همیشه بهار.

            خوید

            (اِ.) بر وزنِ بید: گیاه نورسته.

              خویش

              (خیش) [ په. ]
              ۱- (اِ.) از افراد خانواده و خاندان. ج. خویشان.
              ۲- ضمیر مشترک برای اول شخص و دوم شخص و سوم شخص مفرد و جمع.

                پیمایش به بالا