اسم

نطق

(نُ) [ ع. ] (اِ.) سخن، گفتار، کلام.

    نصل

    (نَ) [ ع. ] (اِ.) پیکان، نیزه. ج. نِصال، نصول و انصل.

      نصوح

      (نَ) [ ع. ]
      ۱- (ص.) نصیحت کننده، اندرزگو.
      ۲- (اِ.) توبه خالص و حقیقی که شکسته نشود.

        نصیب

        (نَ) [ ع. ] (اِ.)
        ۱- بهره، قسمت.
        ۲- بخت، اقبال. ج. انصبه.

          نصیحت

          (نَ حَ) [ ع. نصیحه ] (اِ.) پند، اندرز. ج. نصایح.

            نضار

            (نُ) [ ع. ] (اِ.)
            ۱- زر.
            ۲- خالص از هر چیز.

              پیمایش به بالا