اسم

حوضه

(حُ ض یا ضَ)(اِ.) [ ع. ]
۱- ناحیه یا منطقه‌ای که آب‌های آن به یک جا می‌ریزد.
۲- ناحیه‌ای که از آب یک رودخانه مشروب می‌شود.

    حول

    (حُ) [ ع. ]
    ۱- (اِمص.) قدرت، توانایی.
    ۲- (اِ.) قوه، نیرو.
    ۳- پیرامون، گرداگرد.
    ۴- سال، سنه. ج. احوال.

      حوله

      (حُ لِ) (اِ.) = هوله: پارچه‌ای که با آن صورت و دست‌ها را پاک و خشک کنند.

        حومه

        (مِ) [ ع. حومه ] (اِ.)اطراف و گرداگرد شهر.

          حیا

          (حَ) [ ع. ] (اِ.)
          ۱- باران.
          ۲- فراخی سال.

            حواله کرد

            (حَ لِ کَ) [ ع. فا. ] (اِمر.) پول یا چیزی که پرداخت آن به دیگری واگذار می‌شود.

              حوایج

              (حَ یِ) [ ع. حوائج ] (اِ.) جِ حاجت.
              ۱- نیازها، احتیاج‌ها.
              ۲- کارهای لازم.

                حوت

                [ ع. ] (اِ.)
                ۱- ماهی. ج. احوات.
                ۲- یکی از صورت‌های فلکی که دوازدهمین بُرج از بروج دوازده گانه منطقه البروج می‌باشد. در اسفندماه خورشید در این برج دیده می‌شود.

                  حور

                  [ ع. ] (اِ.)
                  ۱- زن سیاه چشم.
                  ۲- زن زیباروی.

                    پیمایش به بالا