(حُ کّ) [ ع. ] (اِ.) جِ حاکم ؛ فرمانروایان، ولات، استانداران.
(حِ یَ) [ ع. حکایه ] ۱- (مص م.) نقل کردن مطلب یا داستانی. ۲- (اِ.) داستان، سرگذشت، قصه.
(حُ) [ ع. ] (اِ.) ۱- امر، فرمایش. ۲- داوری، قضاوت. ۳- منشور، فرمان.
(~ُ نُ) [ ع. ] (اِمر.) حقی که افراد نسبت به یکدیگر دارند و باید رعایت کنند.
(حَ تَ لا) [ ع. ] (اِمر.) خدا که والاست، پروردگار والامقام.
(قُِ حِ) [ ع. ] (اِمر.) باج، رشوه.
(حَ قّ بِ یا بَ) [ ع – فا. ] (اِمر.) حقی نسبت به سهمی از آب قنات و غیره.
(حَ رَ) [ ع. حقاره ] (اِمص.) خواری، پستی، زبونی.
(حَ یِ) [ ع. حقائق ] (اِ.) جِ حقیقت ؛ نصیب، بهره.
(حِ) [ ع. ] (اِمص.) کینه ورزی، عناد. ج. احقاد، حقود.
