(حِ کَ) [ ع. ] (اِ.) جِ. حکمت ؛ اندرزها، پندها.
(حُ کَ) [ ع. ] (اِ.) ج. حکیم.
(حِ مَ) [ ع. حکمه ] (اِمص.) ۱- علم، دانش. ۲- راستی، درستی. ۳- کلام موافق حق.
(حَ تَ لا) [ ع. ] (اِمر.) خدا که والاست، پروردگار والامقام.
(قُِ حِ) [ ع. ] (اِمر.) باج، رشوه.
(حَ قّ بِ یا بَ) [ ع – فا. ] (اِمر.) حقی نسبت به سهمی از آب قنات و غیره.
(حَ رَ) [ ع. حقاره ] (اِمص.) خواری، پستی، زبونی.
(حَ یِ) [ ع. حقائق ] (اِ.) جِ حقیقت ؛ نصیب، بهره.
(حِ) [ ع. ] (اِمص.) کینه ورزی، عناد. ج. احقاد، حقود.
(حُ نِ) [ ع. حقنه ] (اِ.) اماله، وارد کردن داروی مایع از طریق مقعد.