اسم

حکم

(حِ کَ) [ ع. ] (اِ.) جِ. حکمت ؛ اندرزها، پندها.

    حکمت

    (حِ مَ) [ ع. حکمه ] (اِمص.)
    ۱- علم، دانش.
    ۲- راستی، درستی.
    ۳- کلام موافق حق.

      حقابه

      (حَ قّ بِ یا بَ) [ ع – فا. ] (اِمر.) حقی نسبت به سهمی از آب قنات و غیره.

        حقایق

        (حَ یِ) [ ع. حقائق ] (اِ.) جِ حقیقت ؛ نصیب، بهره.

          حقد

          (حِ) [ ع. ] (اِمص.) کینه ورزی، عناد. ج. احقاد، حقود.

            حقنه

            (حُ نِ) [ ع. حقنه ] (اِ.) اماله، وارد کردن داروی مایع از طریق مقعد.

              پیمایش به بالا