اسم

(چَ چِ) (اِ.) صدای به هم خوردن گرز و سپر و شمشیر.

(چَ) [ په. ] (اِ.)
۱- تارک سر.
۲- بالای پیشانی.
۳- سر کوه، قله.

(چَ مِ) [ په. ] (اِ.)
۱- قصیده.
۲- شعر.

(چَ وَ) (اِ.) پرنده‌ای است خوش آواز، کمی بزرگتر از گنجشک که بالای سرش تاج کوچکی از پر دارد.

(چَ چَ) (اِ.) سخن و خبری که در افواه افتد.

(چَ کَ نَ) (اِ.) = چگرنه. جگرنه. جکرنه: کاروانک، جفتک.

(چَ کَ رِ) (اِ.) = چکله:
۱- قطره آب، رشحه.
۲- حباب، کف آب.

(چُ) (اِ.) ریواس.

(چَ س) (اِ.) = چکس: آشیانه باز و مرغان شکاری.