اسم

(چَ زَ) (اِمصغ.) = چشمیزج. تشمیزج: دانه‌ای است سیاه به اندازه بهدانه و آن را از گیاهی که در حجاز و سودان روید بدست آرند و در طب قدیم مستعمل بود؛ چشمک، چشام، چشوم، چشم.

(~. رُ شَ) (اِمر.) پیشکشی که برای عروس وداماد یا تازه رسیده از سفر ببرند.

(~. زَ) (اِمر.) آسیبی که از چشم بد به کسی رسد.

(~. غُ رِ) (عا.) (اِمر.) نگاه خشم – آلود. تهدید، تخویف.

(~. پَ) (اِمر.) تعویذی که جهت دفع چشم زخم نویسند.

(چَ یاچِ تِ) (اِمر.)
۱- چاشت.
۲- طعمه.

(~. اَ) (اِمر.) دورنما، منظره.