اسم

چخماق

(چَ) [ تر. ] (اِ.)
۱- سنگ آتشزنه.
۲- آلتی در اسلحه که به سوزن چاشنی ضربه می‌زند و موجب انفجار می‌شود.

    چدن

    (چُ دَ) (اِ.) فلزی است مرکب از آهن و زغال که تقریباً صدی پنج کربن دارد.

      چچ

      (چَ) (اِ.)
      ۱- چنگگِ چوبی که با آن غله کوفته باد دهند تا دانه از کاه جدا شود.
      ۲- غربالی که با آن غله پاک کنند.

        چچو

        (چُ) (اِ.) پستان (زن یا جانور ماده).

          چچول

          (چُ) (اِ.)
          ۱- قطعه کوچک گوشت میان فرج زن، چچوله، خروسه.
          ۲- آلت تناسلی پسر خردسال.

            چخ

            (چِ) (اِصت.) کلمه‌ای است که برای نهیب زدن به سگ و راندن او گویند.

              Scroll to Top