اسم

چچول

(چُ) (اِ.)
۱- قطعه کوچک گوشت میان فرج زن، چچوله، خروسه.
۲- آلت تناسلی پسر خردسال.

    چخ

    (چِ) (اِصت.) کلمه‌ای است که برای نهیب زدن به سگ و راندن او گویند.

      چخ

      (چَ) (اِ.) غلاف کارد، شمشیر و مانند آن.

        چخماق

        (چَ) [ تر. ] (اِ.)
        ۱- سنگ آتشزنه.
        ۲- آلتی در اسلحه که به سوزن چاشنی ضربه می‌زند و موجب انفجار می‌شود.

          چدن

          (چُ دَ) (اِ.) فلزی است مرکب از آهن و زغال که تقریباً صدی پنج کربن دارد.

            چچ

            (چَ) (اِ.)
            ۱- چنگگِ چوبی که با آن غله کوفته باد دهند تا دانه از کاه جدا شود.
            ۲- غربالی که با آن غله پاک کنند.

              Scroll to Top