اسم

(چَ) (اِ.) لباس کهنه.

[ چینی. ] (اِ.) پول کاغذی که در زمان سلطنت گیخاتوخان پادشاه مغولی ایران در سال ۶۹۳ ه. ق. معمول گردید.

(اِ.) گیاهی از نوع غلات که ارتفاعش تا دو متر هم می‌رسد. خوشه‌های دراز و برگ‌های پهن دارد. بیشتر در زمین‌های خشک و آهکی می‌روید، دانه‌هایش برای تهیه آرد و نان به کار می‌رود.

(لِ) (اِ.) گل صدبرگ که به غایت رنگین است.

(لِ) (اِ.) گودال، گو، گودال معمولا کم عمق.

(اِ.) الک دولک.

(اِ.) خم، پیچ و خم.

(مِ) (اِ.) سرود، شعر.