اسم

(اِ.) شاش، بول.

(نِ) (اِ.) استخوان زنخ، فک اسفل. ؛~ خود را خسته کردن حرف‌های بی نتیجه زدن.

(~.)(اِ.) گلوله خمیر شده ؛ چونه.

(~.) (اِ.) سخن منثور؛ مق . چامه.

[ په. ] (اِ.) گودالی به شکل استوانه که در زمین حفر کنند و از آن آب بالا کشند، یا فاضلاب را در آن ریزند.

(هَ) (اِ.) چاه کوچک، چاه کم عمق، گودال چاه مانند.

(اِ.) آلتی مرکب از تیغه فولادین که به دسته‌ای وصل است و آن برای بریدن و تراشیدن به کار رود. ؛~ی بی دسته ساختن کنایه از: کار ناتمام و بی ارزش کردن.

(اِ.)
۱- شکاف.
۲- پاره.
۳- سفیده صبح.
۴- دریچه. ؛ به ~ زدن گریختن، فرار کردن.

(اِ.) = چک. جک: قباله باغ و خانه و مانند آن.