اسم

جون

(جَ وَ) (اِ.) چوبی که در زیر آن غلطک‌ها نصب کرده و بر گردن گاو می‌بستند و بر بالای غله‌ای که از کاه جدا نشده بود می‌گرداندند تا غله از کاه جدا شود.

    جوندگان

    (جَ وَ دَ یا دِ) (اِ.)
    ۱- جِ جونده.
    ۲- دسته‌ای از پستانداران تیزدندان که دندان‌های پیشین آن‌ها پیوسته رشد می‌کند، به طوری که جانور ناچار است برای کوتاه کردن آن‌ها هر چیز را که در دسترس می‌یابد بجود، مانند: موش، سنجاب.

      جوغ

      (اِ.)
      ۱- چوبی که روی گردن جفت گاو می‌گذاشتند و گاوآهن را بدان می‌بستند تا زمین را شیار زده و شخم کنند.
      ۲- جوی آب.

        جوف

        (جُ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) فراخ شدن.
        ۲- (اِ.) شکم و داخل هر چیزی.۳ – زمین فراخ و وسیع.

          جوگی

          [ هن د. ] (اِ.) یوگی، مرتاض هندی.

            جوش بره

            (بَ رَ یا رِ) (اِمر.) آشی است که آن را از خمیر گندم به شکل قطعات مثلث و مربع سازند و از گوشت و سبزی و مصالح دیگر پر کنند و در آب جوشانند و ماست و کشک بر آن ریخته صرف کنند.

              جوش کوره

              (رِ یا رَ) (اِمر.) مواد مختلفی که در نتیجه ذوب سنگ‌های معدنی در کوره متحجر شوند و باقی مانند؛ اقلیمیا، کلیمیا نیز گویند.

                Scroll to Top