جارو
(اِمر.) = جاروب: وسیلهای برای رُفتن خاک و خاشاک که از گیاه مخصوص جارو درست کنند. ؛~ برقی دستگاهی برقی دارای صفحه برس و لولهای بلند و محفظه خالی که خاک و خاشاک را درون خود میمکد.
اسم
جاخالی
[ فا – ع. ] (اِ.)
۱- جایی که در آن چیزی یا کسی نباشد.
۲- قسمت سفید و بدون نوشتهای از کاغذ که هنگام حذف حرف یا کلمه یا عبارتی معمولاً نقطه چین نشان داده میشود.
۳- هدیهای که بعد از رفتن کسی به مسافرت یا رفتن دختر به خانه بخت برای خانواده اش میبرند.
جاده
(دِّ) [ ع. ] (اِ.) شاهراه، راه بزرگ. ؛~صاف کن کنایه از: آن که وسیله پیشرفت یا پیروزی دیگران را فراهم میکند.
