اسم

(تَ وا) [ ع. ] (اِمص.) پرهیزکاری، اطاعت از خدا.

(تَ قَ شُّ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) به کم ساختن، زندگی مرتاضی را پیشه کردن.
۲- (اِمص.) تنگی معشیت، درویشی.

(تَ طُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) یکدیگر را قطع کردن، قطع کردن دو خط یکدیگر را.
۲- (اِمص.) برخورد، قطع.

(تَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) مساعده دادن به کارگر و زارع.
۲- (اِمص.) پیش پرداخت، مساعده.

(تَ تَ) (اِصت.) آواز به هم خوردن کوبه در و مانند آن.

(تِ) [ ع. تقاء ] (اِمص.) پرهیزکاری.