اسم

(~.) (اِ.) آشی که در آن قره قروت بریزند.

(تَ فَ) (اِ.) راه باریک و دشوار.

(تَ فَ)
۱- (ص.) بیهوده.
۲- (اِ.) تزویر، حیله.

(تَ)
۱- (ص فا.) پارسا، خداترس.
۲- (اِ.) نوعی جامه ویژه که ایرانیان قدیم هنگام نیایش به تن می‌کردند.

(تُ شَ) (اِ.) گیاهی مانند شبدر با گل‌های زرد یا سرخ.

(تُ) (اِ.) کلیه مواد غذایی که مزه ترش دارند و مقداری از اسیدهای مختلف در ترکیبشان وجود دارد. ترشی‌ها را به عنوان چاشنی غذا به کار می‌برند. ؛ ~انداختن کنایه از: بلااستفاده و عاطل گذاشتن.

(تَ) (اِ.) گیاهی با برگ‌های دراز و باریک و ساقه نازک و راست که بوی خوش و مزه تند دارد و برای یبوست مفید است.

(تُ) [ ع. ] (اِ.) سپر. ج. اتراس.