ترفنج
(تَ فَ) (اِ.) راه باریک و دشوار.
اسم
ترسکار
(تَ)
۱- (ص فا.) پارسا، خداترس.
۲- (اِ.) نوعی جامه ویژه که ایرانیان قدیم هنگام نیایش به تن میکردند.
ترشی
(تُ) (اِ.) کلیه مواد غذایی که مزه ترش دارند و مقداری از اسیدهای مختلف در ترکیبشان وجود دارد. ترشیها را به عنوان چاشنی غذا به کار میبرند. ؛ ~انداختن کنایه از: بلااستفاده و عاطل گذاشتن.
ترخان
(تَ) [ تر – مغ. ] (اِ.)لقبی برای شاهزادگان ترک و مغول که از پرداخت باج و مالیات معاف بودند و هرگاه که میخواستند بدون اجازه به حضور سلطان میرفتند.
ترخوانه
(تَ خا نِ) (اِ.) نوعی خوراک ساخته شده از گندم و شیر که آن را پخته به شکل گلوله درمی آورند و خشک کرده برای زمستان نگه میدارند.
