اسم

تثبت

(تَ ثَ بُّ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) پابرجا بودن.
۲- آهستگی کردن، درنگ کردن.
۳- (اِمص.) پایداری.

    تجارب

    (تَ رِ) [ ع. ] (اِ.) جِ تجربه ؛ آزمایش‌ها، آزمون‌ها.

      تثاوب

      (تَ وُ) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) دهن دره کردن، خمیازه کشیدن.
      ۲- (اِ.) دهن دره، خمیازه.

        تپق

        (تُ پُ) (اِ.) لغزش ناگهانی زبان هنگام حرف زدن.

          تپه

          (تَ پِّ) (اِ.) پشته بلند خاک یا شن، تل.

            تتارچه

            (تُ چَ) (اِ.) نوعی تیر که پیکان ویژه‌ای دارد.

              پیمایش به بالا