اسم

(تَ رِ) [ ع. ] (اِ.) جِ تجربه ؛ آزمایش‌ها، آزمون‌ها.

(تُ پُ) (اِ.) لغزش ناگهانی زبان هنگام حرف زدن.

(تَ پَ) (اِ.) نک تبنک.

(تَ پِّ) (اِ.) پشته بلند خاک یا شن، تل.

(تُ چَ) (اِ.) نوعی تیر که پیکان ویژه‌ای دارد.

(تَ رَ) (اِ.) = تتره: شوخی، مسخرگی.

(تُ یا تَ) (اِ.) سماق.

(تُ تُ) (اِ.) چادر، پرده بزرگ.