اسم

(کْ) [ فر. ] (اِ.) نرخ، قیمت ثابت هر چیز.

[ فر. ] (اِ.) اتومبیل کرایه‌ای که مسافران را در داخل شهر از نقطه‌ای به نقطه دیگر برد. ؛~متر دستگاهی که در تاکسی نصب می‌شود برای نشان دادن مقدار مسافت پیموده شده تا براساس آن نرخ کرایه مسافر تعیین شود. ؛~ تلفنی نوعی تاکسی که به وسیله تلفن آن را فرامی خوانند، آژانس. ؛~سرویس نوعی تاکسی که در مسیر ویژه‌ای رفت و آمد می‌کند.

(اِ.) نک تار.

(اِ.) طبق فلزی.

(اِ.) آبگیر، استخر، برکه.

[ تر. ] (اِ.)
۱- یار، دوست.
۲- در فارسی پسوندی است که در آخر برخی واژه‌ها معنای «هم» می‌دهد. مانند: خیلتاش = همقطار.

(کِ) (اِ.) نک زگیل.

(اِ.) درختی با برگ‌های مثلثی شکل و گل‌های خوشه‌ای.

(اِ.) تخم مرغ.

(اِ.) = تافتون: نوعی نان نسبتاً نازک و پهن که بر دیواره تنور پخته می‌شود.