اسم

(اِ.)
۱- غیرترک و عرب، آن که به زبان فارسی تکلم کند.
۲- سکنه کنونی کشور تاجیکستان.

(اِ.)۱ – سرگین گاو، تپاله.
۲- تنه درخت.

(اِ.) خمره سفالی بزرگ که در آن آرد و گندم ذخیره کنند.

(اِ.) گرفتگی زبان، لُکنت.

(اِ.) نامی که در گذشته به مغول اطلاق می‌شد.

(تِ لِ) (اِ.) سفره، خوان.

(اِ.) اسب کوتوله پُر یال و دُم بریده.

(اِ.) نوعی پستاندار که بدنش مانند حلقه‌های زره از فلس پوشیده شده‌است و در آمریکای جنوبی دیده می‌شود.

(رِ) (اِ.) زنجیر یا ریسمانی که بر پای اسب و استر بندند.