اسم

(اِ.) نک تاغ.

(اِ.) خمره سفالی بزرگ که در آن آرد و گندم ذخیره کنند.

(اِ.) گرفتگی زبان، لُکنت.

(اِ.) نامی که در گذشته به مغول اطلاق می‌شد.

(تِ لِ) (اِ.) سفره، خوان.

(اِ.) اسب کوتوله پُر یال و دُم بریده.

(اِ.) نوعی پستاندار که بدنش مانند حلقه‌های زره از فلس پوشیده شده‌است و در آمریکای جنوبی دیده می‌شود.

(رِ) (اِ.) زنجیر یا ریسمانی که بر پای اسب و استر بندند.

(~.) (اِ.) گیاهی از تیره بادنجان با برگ‌های درشت و بدبو و گل‌های شیپوری قرمز یا سفید.

(اِ.) راه رفتن به شیوه کودکان.