(اِصت. اِمر.) صدای زدن کف دست به متکا یا بالشت یا بر پشت کسی و مانند آن.
(عَ) (اِمر.) نوعی بازی است که کودکان می‌کنند.
(اِ.)۱ – سرگین گاو، تپاله. ۲- تنه درخت.
(اِ.) خمره سفالی بزرگ که در آن آرد و گندم ذخیره کنند.
(اِ.) گرفتگی زبان، لُکنت.
(اِ.) نامی که در گذشته به مغول اطلاق می‌شد.
(تِ لِ) (اِ.) سفره، خوان.
(بِ عِ) [ ع. ] (اِفا.) به باور قدما جن یا پری که همزاد انسان باشد.
(بِ) [ ع. ] (اِ.) جِ تابع. ۱- تابعان. ۲- آنان که اصحاب رسول را دیده باشند.
(بِ) [ ع. ] (اِ.)چیزهایی که برای خوشبو کردن غذا به کار برند. ج. توابل.
